چین، پکن، شانگهای و منطقه خلیج بزرگ گوانگدونگ-هنگکنگ-ماکائو را به عنوان سه مرکز بزرگ بینالمللی نوآوری علمی و فناوری تعیین کرده است. این کشور سال گذشته برای گسترش دامنه فعالیت این مراکز اقدام کرد و مرکز پکن را به سراسر منطقه پکن-تیانجین-هه بی و مرکز شانگهای را به سراسر دلتای رودخانه یانگ تسه گسترش داد.
چن باومینگ، مدیر مؤسسه اطلاعات علمی و فنی چین وابسته به وزارت علوم و فناوری، گفت سه مرکز بینالمللی نوآوری علمی و فناوری در سالهای اخیر پیشرفت قابلتوجهی داشتهاند و نقاط قوت هر یک از آنها نیز بیش از پیش برجسته شده است.
وی خاطرنشان کرد که شدت تحقیق و توسعه در پکن حدود ۶ درصد باقی مانده و این شهر از نظر تعداد دانشمندان پراستناد در رتبه نخست جهان قرار دارد. شانگهای نیز در حوزههای فیزیک، شیمی و علوم زیستی به دستاوردهای نوآورانهای دست یافته است. منطقه خلیج بزرگ گوانگدونگ-هنگکنگ-ماکائو نیز از نظر تعداد شرکتهای فناوری پیشرفته و درخواستهای ثبت اختراع تحت پیمان همکاری ثبت اختراع (PCT) در رتبه نخست کشور قرار دارد.
یی تانگ، مدیر مؤسسه راهبرد توسعه نوآوری در آکادمی علوم و فناوری پکن، گفت پکن با ایجاد طیف گستردهای از پلتفرمهای نوآوری، روند تجاریسازی نتایج تحقیقات را سرعت بخشیده و اکوسیستم صنعتی خود را بهینه کرده است.
جا هائو، رئیس و مدیرعامل شرکت فناوری «اسمارتلاجیک» در شانگهای، از نزدیک شاهد تأثیر سیاستهای این شهر برای تقویت صنایع مبتنی بر نوآوری بر شرکتهایی مانند شرکت خود بوده است. شرکت اسمارتلاجیک که در زمینه محاسبات علمی و هوش مصنوعی برای علم فعالیت میکند، از ابتکاراتی بهره برده است که شرکتها را به کاربردهای دنیای واقعی متصل کرده و به تسریع تجاریسازی در سراسر زنجیره ارزش کمک میکنند.
جانگ جنگانگ، استاد دانشگاه فناوری جنوب چین، نیز گفت بخش تولید پیشرفته در منطقه خلیج بزرگ گوانگدونگ-هنگکنگ-ماکائو از «گسترش مقیاس» به سمت «ارتقای ساختاری» حرکت کرده است.
به گفته این استاد، این منطقه در حال بررسی الگویی متمایز برای انتقال نوآوری از دانشگاهها به صنعت است که در آن «تحقیق و توسعه در هنگ کنگ و ماکائو و تجاریسازی در سرزمین اصلی» انجام میشود. تاکنون، پنج دانشگاه هنگ کنگ پلتفرمهای تجاریسازی فناوری را در چیانهای، شهر شنجن در جنوب چین، ایجاد کردهاند که بیش از ۱۵۰ پروژه علمی و فناوری را در خود جای دادهاند.
این استاد با نگاهی به آینده، خواستار تمرکز بیشتر بر سه حوزه برای تقویت نقش این مراکز به عنوان منابع نوآوری اصیل شد: تحقیقات پایه، تأسیسات علمی بزرگ و تجاریسازی نتایج تحقیقات؛ حوزههایی که فناوریهای اصلی مورد نیاز برای پیشبرد نیروهای مولد باکیفیت جدید را فراهم میکنند.
چین متعهد شده است که نظامهای نوآوری منطقهای خود را در طول دوره برنامه پنجساله پانزدهم (۲۰۳۰-۲۰۲۶) بهبود دهد. این نظامها دولت، کسبوکارها، دانشگاهها و مؤسسات تحقیقاتی را گرد هم میآورند و به مناطق مختلف امکان میدهند از نقاط قوت خود بهتر استفاده کنند و انتقال یافتههای تحقیقاتی از آزمایشگاهها به کاربردهای تجاری را تسهیل کنند.
نظر شما