
به نام خدا
درآخرین روزنوشتِ هفته ارتباطات و روابط عمومی نوبت به من رسید که درسال های اخیر در دو بخش، کار و تحقیق کرده ام. حوزه منابع انسانی و حوزه رسانه و روابط عمومی که فراز و نشیب های بسیاری را با آن تجربه کرده ام.
نکته ای که در یکی کردن این دو مفهوم مهم در حوزه علوم انسانی و کاربردی کردن آن در کنارهم، می توانم بگویم یک جمله است. راز روابط عمومی موفق در تلاش برای توانمند سازی منابع انسانی درون خود و ایجاد خودباوری سازمانی در سایر کارکنان است.
به نظر من روابط عمومی بیش از هر موضوعی به مدیریت روابط انسانی و اعتماد سازمانی گره خورده است.
در این مفهوم نه صرفا خبری از نقش آفرینی ابزارهای نوین تبلیغات و رسانه های مختلف است و نه خبری از هوش مصنوعی. این فقط انسان است که می تواند قلب تپنده روابط عمومی پویا، فعال و موثر و سپس قلب تپنده سودآوری شرکت باشد.
تجربه سازمانهای پیشرو و پژوهشهای حوزه ارتباطات سازمانی نشان میدهد که تحول واقعی در روابط عمومی نه از ابزارها، بلکه از سرمایه انسانی سازمان آغاز میشود. در واقع، پیش از آنکه روابط عمومی یک فنآوری باشد، یک پدیده انسانی است و من بی تردید به آن معتقدم.
تا انسان توانمندی نباشد که فکر کند، ایده پردازی کند، رویا پردازی کند و آن ها را پیاده سازی کند، هیچ ابزاری به کار روابط عمومی نخواهد آمد.هیچ کلیپ جذابی برای فروش ساخته و تبلیغ نمی شود و هیچ درخواستی به هوش مصنوعی برای متون جذاب خبری و یا حتی اینفوگرافی و موشن و ویرایش عکس داده نخواهد شد و هیچ باوری در سایر منابع انسانی سازمان برای هدایت فکری به سمت و سوی سود آوری شکل نخواهد گرفت.
این انسان است که اگر توانمند شود می تواند از این ابزارها در جهت تحقق اهداف روابط عمومی نوین استفاده کند.
از سوی دیگر بر اساس پژوهش «لارا من» (Men, 2014)، درباره ارتباطات داخلی تأکید می شود، سازمانهایی که ارتباطات شفاف، مشارکتی و مبتنی بر اعتماد با کارکنان دارند، از سطح بالاتری از تعامل کارکنان و اعتبار سازمانی برخوردارند.
به بیان دیگر، کیفیت ارتباطات درونسازمانی مستقیماً بر تصویر بیرونی سازمان اثر میگذارد و این فقط از مسیر ذهن انسانی توانمند می گذرد.
روابط عمومی در ادبیات جدید مدیریت ارتباطات، دیگر تنها مسئول انتشار خبر یا مدیریت رسانه نیست؛ بلکه نقشی راهبردی در ایجاد اعتماد، گفتوگو و تعامل پایدار میان سازمان و ذینفعان ایفا کرده و ایجاد کننده ارتباطات درون سازمانی با کیفیت است و قطعا کارکنان سازمان نخستین حلقه این زنجیره ارتباطی هستند.
توانمندسازی شامل دسترسی به اطلاعات، مشارکت در تصمیمگیری، تقویت حس تعلق سازمانی و ایجاد فضای اعتماد و حس کار تیمی است. کارکنانی که از اهداف و ارزشهای سازمان آگاهی دارند و خود را در موفقیت آن سهیم میدانند، طبیعیترین و قابل اعتمادترین سفیران سازمان در جامعه خواهند بود و این مهم در مورد کارکنان واحد روابط عمومی که قرار است قلب تپنده سازمان در شکل گیری همان ارتباطات درون سازمانی و منعکس کننده حال خوب برای بیرون سازمان باشند، از اهمیت بیشتری برخوردار است.
تجربه سازمانهای موفق نشان میدهد که اعتبار و تصویر یک سازمان، پیش از آنکه در رسانهها ساخته شود، در درون همان سازمان شکل میگیرد. «بکهاوس و تیکو» (Backhaus & Tikoo, 2004) در نظریه «برند کارفرما» بیان میکنند که تصویر بیرونی یک سازمان تا حد زیادی بازتاب تجربه کارکنان در درون آن سازمان است.
ما بر اساس همین مفهوم و راز مهم، روابط عمومی بیمه آسیا را مبتنی بر توانمند سازی منابع انسانی و ایجاد خودباوری و ترمیم روابط حتی غیررسمی در سازمان با فرهنگ سازمانی جدید و مبتنی بر اعتماد و حس بهتر، میان کارکنان برنامه ریزی کرده ایم.
این توانمند سازی ازدرون روابط عمومی آغاز شده است که به معنای قابلیت تفکر، ایده پردازی، رویا پردازی و ایجاد راهکارهای ذهنی و عملیاتی برای کل شرکت است تا در مفهومی ساده تر کارکنانی شاد تر ، امیدوارتر و باانگیزه تر را برای بازتعریف نمای بیرونی شرکتی با قدمتی هفتاد ساله بسازیم. ما در این مسیر تلاش می کنیم که یادگیری، تصمیم گیری ، امیدواری، خودباوری،ابزارهای نوین رسانه را به کار بگیریم تا به سود آوری شرکت کمک کنیم.در این مسیر قطعا به حمایت تک تک همکارانمان در بیمه آسیا نیاز داریم؛ زیرا ارتباطات بدون انسان ها شکل نمی گیرد و پیام منتقل نمی شود.*
با توکل و باور به خدا، راز روابط عمومی نوین را در شرکت بزرگ بیمه آسیا پیاده سازی خواهیم کرد.
نظر شما